Ok we hebben wat in te halen!
Sinds de ISIC zijn we eigenlijk enkel nog maar bezig geweest met onze lessen voor te bereiden. We bespraken deze lessen ook met de andere landen. Hmm misschien een gelukje voor de niet-fysici. Ik kan ergens begrijpen dat het niet erg leuk voor hen moet zijn om leerkracht te spelen in een vreemd vak. Gevolg: de duitsers en de belgen verenigden hun krachten (hehe) en hielpen de rest waar nodig met de hele theorie nogmaals uit te klaren. We zijn leerkrachten voor iets waarschijnlijk.
Daiva, Andrius en LepelLekker Dries
Alhoewel ik dit nog altijd een groot minpunt van het hele project vind. Ik klaagde al snel over het absurde van het niet vooraf beschikbaar maken van de onderwerpen. Dan konden we ons tenminste wat voorbereiden en verdiepen in de nodige leerstof. Nee dit was afgesproken in het project. Maar het is een didactisch project… Naar mijn gevoel moet je dan niet neuten over het vakinhoudelijke. Voor ons maakt het niet zo veel uit maar ik zou het niet prettig gevonden hebben als je zelfs zonder basis, les mag gaan geven aan jongeren. Via een didactische wijze breng je de vakinhoud over op je leerlingen. Als je dit een didactisch project noemt, mocht de vakinhoud best wel al beschikbaar zijn hoor. Het is nu ook niet meteen dat we specifieke lessen op de universiteit gekregen hebben over de te geven lessen.
Genoeg over het project 
Weetjes:
Mijn anders fijn werkende Vista (Jip ik ben een van de mensen die positief over Vista kan spreken ) begaf het vorig weekend op een zeer onaardig moment. Vakidioot als ik ben, dan maar snel even overgeschakeld op Fedora 10. Als bij wonder reanimeerde Vista zichzelf waardoor het nu weer propertjes werkt. 6 april is echter F-day. Format time
Formatting
Onze les verliep prachtig. 27 Litouwers hingen aan onze lippen. Hun Engels was verrassend goed en overtrefte mijn Litouws met enkele niveautjes. Even leek de zon onze les nog te verpesten. Omdat onze klas niet beschikte over de nodige (doeltreffende) gordijnen, werden de opstellingen waardeloos. Dan maar even gefreestyled en op het juiste moment ons experiment in de klas geworpen en gebruikt gemaakt van de zon zelf als lichtbron. Nog beter
Shadows...
Vrijdagnamiddag gingen we dan naar TraKai. Eigenlijk valt er niet veel te zeggen. Het is een mooi stadje maar buiten een prachtig kasteel middenin een nog mooier bevroren meer, hebben we niet echt veel gezien. Gelukkig was de leute en het plezier weer overdreven veel aanwezig (zeker bij de belgen en de litouwers en de duitser…) waardoor vrijdag echt een fantastisch dag werd.
De drievuldigheid, kasteel en veeeeeeeeeel ijs
Ook culinair kwam ons (mij zeker) niets te kort. Met de steun van de Europese Unie brachten we ook hier een bezoekje aan een typisch regionaal restaurantje. Toen we het dessert bestelden, werkten dezelfde mensen van de vorige week mij nog maar eens op de zenuwen door een ijscreme te bestellen en 3 minuten later als alles aan tafel wordt gebracht, leukweg te zeggen ja nee ik hoef hem niet. Arghh opvoeding… Nuja, de 4 ijsjes (3 + 1 van mezelf) hebben me supeeeeeeeeeeeeeeeeer gesmaakt. “Goeeeeeeee geeeeeeeeeeeeten”, zeggen we dan. Ik dank dan ook graag de 497.198.740 mensen die door hun gulle bijdrage aan de Europe Unie dit mede mogelijk maakten.
(Bovenstaande ijsjes waren niet de echte en diene ter illustratie. Eventuele gelijkenissen berusten op louter toeval)
Omdat Andrius zoveel zin had om uit te gaan maar wij dicht bij ons hotel wilden blijven, beslisten we om naar de Russische Bar te gaan. Zalige bar waar er altijd wel iets van russische karaoke is of 2 huiszangers de muziek verzorgen. De drank vloeide rijkelijk wat grappige omstandigheden opleverden. Deze Belgische Bob onthield zich natuurlijk zoals gewoonlijk en genoot van de andere semi-zatte mensen.
Met 3 crempjes natuurlijk!
