Take a walk on the wild side
Aangezien Toon en ik hier de hele dag door zingen en fluiten lijkt het me maar normaal dat we onze “beter hits” delen met ‘het voetvolk’ thuis 
This morning was rather special because I agreed with Cathia, we would go for a run through Vilnius. Nothing like a good run in the capital. The plan to take a good sunday sleep…vanished! We started at the entrance of the hotel at 8.15. But it was quit nice. A good temperature (1°C 
), clean air, no wind, except the ice on the hill and the rather slow ascend and a quite fast descend :d (you take some ice, you sit on your back and use your arms WIEEEEE) it was beautiful because we got back a breathtaking sight on the city in the morning, 2 exchange students, all alone, at the highest point of the city. We got back at 9.04 and I really enjoyed my shower. Good to know there are soms constants in your life: there was no difference between this breakfast and the other ones. Once again, I’ve eaten 3 times as much as the other participants of MIS. I really have to watch out… Better run 5 km every day, but yeah…
Some pictures of yesterday…
Fietsenrekken? 7 fietsers hebben we gezien op zondag (en meteen ook ganse week!!!)
Ben er nog niet binnengeweest, enkel keer binnengekeken...:|
I can’t wait for the weekend to begin…
Mooi...
Vilnius baadde vandaag weer in een mooi zonnetje. Heerlijk om door de stad te wandelen. Dus meteen na het ontbijt vertrokken we voor de zoveelste verkenning van de stad. Via bekende wegen naar onbekende streken… Doordat het hier zo goedkoop is, was iedereen het snel eens om alweer een te groot crempje te bestellen. We lieten de vrouwen nog wat winkelen en Toby, Toon en ik slenterden nog wat verder.
Coffee and icecream'shop': koffieboontjes in de tafel
De drie kruisen
Ik voel me zo gelukkig in de euh laatste sneeuw
Na het middageten vertrokken “de mannen” naar de drie kruisen. Een monument ter ere van 3 gekruisigde ‘monkeys‘. Het zicht hier was eigenlijk nog mooier dan van in de toren die hoog boven de stad ‘uittorent’ of misschien was het het speciale zonlicht van vandaag. Omdat Tobias de authentieke houten huisjes wou zien, namen we de boswegjes vanaf de 3 kruisen maar dat hadden we beter niet gedaan. Door de aanhoudende dooi van de laatste dagen (getuige de voortdurende waterstroom over de weg) lag alles er nogal zompig en modderig bij. Hef heeft trouwens een tijdje geduurd alvorens we onze weg vonden uit het bos. Maar uiteindelijk was het wel fijn en was onze 3 uur durende wandeling de moeite waard. Alle foto’s zijn nog niet verzameld maar Toby moet er prachtige hebben en de mijne mogen er best ook zijn.
Amaai mijn schoentjes
Straks ga ik proberen de rest up te loaden naar Picasa dus dan kan je daar de rest ook nog eens bekijken.
Litouws Feestje
Onze sloveense vrienden wilden gisteren echt gaan dansen en het lukte hun om genoeg te zagen tot praktisch iedereen meeging. Als je denkt aan een typische oostblokuitgangsavond, dan zal je er niet ver naast zitten 
. Een plaatselijke vriend van de slovenen nam ons mee naar hmm typische belgische normen nogal foute bar maar dat nam niet weg dat het er wel plezierig was. De litouwers zijn echter zotte mensen. Ze bestelden een plateau met 36 goed gevulde vokda glazen. Toon en ik apprecieerden het gebaar maar onthielden ons wijselijk van de 3de en 4de en 5de… Niet veel later bestelden ze nog een 2de plateau. Gemiddeld kwam dat op 8 glazen per man. Aangezien de Move In Science bende er al na 2, 3 glazen mee ophield, werd het gemiddelde deftig scheefgetrokken
Toch gingen de slovenen aardig mee wat er voor zorgde dat de wandeling naar het hotel nogal lang en zatterig was
Ale, vrije tijd, dus gaan we stad wat verder verkennen, fotootjes nemen, waarschijnlijk nog wat gaan kijken naar de winkels want alles blijft hier spotgoedkoop. En vanavond heb ik beloofd samen met de Slovenen naar het ballet of de opera te gaan dus we krijgen een culturele avond.
Let the sunshine…
…let the sunshine in!
Amaai vandaag was het een warme dag in Vilnius. We vertrokken al vroeg naar de universiteitscampus, zo een 20 minuutjes wandelen. Omdat het prachtig weer was, lieten we de bus maar op stal. Uiteindelijk waren we er even snel als enkele die toch de bus hadden genomen. Luierikskes
Op weg naar de campus passeer je aan ‘het’ graffitihuis. Zalig! Kijk zelf maar
Graffiti
Het was eigenlijk een drukke maar ook lege dag. We zijn de hele dag op de campus beziggeweest maar uiteindelijk viel alles wel mee, juist dat er niet veel vrije tijd was maar dat hoort eigenlijk wel bij de stage hmm . Iedereen moest zijn land voorstellen en de indeling van het onderwijssysteem. Ik durf eerlijk zeggen dat we toch wel de beste voorstelling hadden. De humor en de naakte feiten waren mooi in evenwicht, dit in tegenstelling tot de Roemenen die 30 slides aframmelden. Als je weet dat hun slides van begin tot einde gevuld waren met tekst en er geen plaats meer overbleef voor iets anders dan weet je het wel. Hun systeem stelt trouwens niet zo veel voor. Op papier is het allemaal wel mooi maar door corruptie zoals ze zelf toegeven, blijft er weinig van over. Spijtig want het zag er wel goed uit ondanks hun powerpointje
Voorts kregen we nog taallessen en sloten we de dag verder af met een bespreking van de eerste week. Wat mij betreft heb ik enkel positieve dingen ingevuld en waar ik kon onze Litouwse studenten mooi op de voorgrond gezet. Ze doen hun uiterste best om tussen hun werk en eigen stage door, ons bij te staan en helpen met raad en daad. En ik moet eigenlijk zeggen dat ik met hun al meer ‘echt’ plezier heb gehad overdag dan met de anderen. Maar daar heb je dan ‘s avonds betere gesprekken mee. Het was een mooie week. Mogen ze mij nog veel in projecten zoals deze inschakelen!!!
Omdat ik Asta zoveel plaag, had ik haar gisteren beloofd dat ik voor lijm zou zorgen. Ze heeft namelijk van die handschoenen waar een halve vos aan vasthangt, maar deze kwam in het begin van de week los zodat het modieuze gehalte van de handschoenen nog iets verder te zoeken was. Deze morgen dus snel om superglue gegaan. Ze kan met een gerust geweten het weekend ingaan, haar vossen hangen weer op de juiste plaats.
Ow jokke? Herkenbaar?
MOST?
Ow. Iedereen is ervan overtuigd dat de sneeuwperiode voorbij is, dus begint gans de stad de sneeuw van de voorbije winter op te ruimen. Eigenaardig zicht als je weet dat de hoopjes praktisch zwart zijn door het vuil dat steeds blijft liggen als de sneeuw smelt.
Zwarte sneeuw zien
Je merkt het, er is niet veel spannend gebeurd maar ik gebruik mijn blog als dagboek. We hebben namelijk een opdracht gekrgen om een dagboek bij te houden zodat we naar het einde toe alles nog eens kunnen oprakelen. Meteen is iedereen op de hoogte dat ik het er ook vandaag levend heb afgebracht
Doods dagje
Trashing van de bovenste plank :D
Voor de mensen die iets serieuzere dingen uit Vilnius willen lezen
of die foto’s nu al willen zien kun je gerust bij mijn collega Dries gaan
(Das dien die mee ging om alle vrouwen te versieren)
…
Tis hem hier nog aan het lukken ook
I took a nice picture
Vilnius by night
Zeker op klikken om in het groot te zien, spijtig van de artifacten, morgen nog eens proberen, nu was maar op een rappeke…
Ontbijt
Vanochtend was Dries weer eens goed in “form” voor het ontbijt. Niet 1 keer, niet 2 keer, niet 3 keer, maar tot 4 keer toe ging ik even terug langs het buffet. Ne mens moet eten niet waar? Tis hier overdag echt koud en ik zit dan vaak als ne zot te springen en te zingen en te fluiten als we door de stad wandelen dat ik die extra energie echt wel nodig heb. Ik sukkel trouwens al 4 dagen met een loopneus. Zolang het niet verergert zal je met niet meteen horen klagen maar… Ik zou toch iets moeten doen aan mijn speklaagje, maar om hiervoor mijn atletisch adonisch lichaam zomaar op te geven, hmmm…
Koud en energiezuigend Vilnius
We gingen vandaag naar het natuurkundig historisch museum. Dit op zich was zeker interessant maar wat er allemaal gebeurd is, was veel grappiger. De conservators die er werken zijn zalig. Deze vrouwen kregen vast en zeker hun opleiding bij de KGB en zijn dan ook uiterst efficiënt in het schaduwen van de bezoekers. Ik kreeg een persoonlijke sparringpartner mee die me begeleidde. Fijn, want een Belg kan zich al eens eenzaam voelen in het verre Vilnius. Ik liet haar adrenaline stevig pieken door heel traag mijn neus naar de prachtige blinkende vitrine kasten te brengen. She didn’t like it *grijns*
Ze hebben hier trouwens prachtige vitrinekasten staan met niets in (renovatie). Mopjes zoals “that’s the original air of the 14th century” zijn al snel gemaakt dan. Als je er zo honderd naeen maakt, dan krijg je het echt moelijk
We vertrokken en gingen al wandelend naar de Seimas (parlement), maar stopten eerst nog even aan een pizzeria. Asta zou Asta niet zijn als ze weer niet helemaal wist waar het was. “Yes I can read maps but I can’t connect the map to the real world” Dus ging ik even met haar op zoek naar de juiste straat. Alweer hebben we voor minder dan 30 litas (8,5 euro) ons overvol kunnen proppen. Ik liet me voor de 2de dag op rij niet kennen en zorgde ervoor dat het project- en Europees geld goed gespendeerd werd en hielp onze internationale bende waar ze het nalieten om ‘hun bordje mooi leeg te eten’. Ook een dessert werd meteen weer besteld. Amaai. Was me dat een suikerbom.
Nadien gingen we naar de Seimas. Het litouwse parlement waar we gebriefd werden door het hoofd van de onderwijscommissie aka de rechterhand van de Minister van Onderwijs, cultuur en wetenschap. Helaas was de man zijn engels niet up-to-date en had hij iets langer nodig om alles gezegd te krijgen. Het warme en donkere lokaaltje zorgde ervoor dat ik het moeilijk kreeg om niet in slaap te vallen maar ik kon moeilijk een grote grijns (die van het museum) niet langer onderdrukken toen hij monks verving door monkeys.
Parlement en de groep
Na het parlement brak de freetime aan. Toon en ik (vooral ik) wandelden richting centrum alwaar we eindelijk onze Belgische Ambassade bezochten. Ik praat er al dagen over tegen Asta, dus ze zal blij zijn dat we eindelijk geweest zijn zodat ze van ons gezaag af is. Ik moest en zou binnengaan, dus gingen we ook gewoon binnen. Het was goed dat ik zei in de parlofoon “Nous sommes des belges” want het nederlands van ons ambassademedewerkster was ondermaats. Maar eigenlijk gaf het wel een goed gevoel, ze bood ons meteen hulp aan om een geschikte verblijfplaats te vinden. We zeiden dan toch maar dat we een prachtig verblijf hebben in ons hotel.
Belgische Ambassade
Ondertussen heb ik hier al fijne gesprekken gehad met Draha. Ze zei dat ik altijd maar plezier maakte, dus hebben we 2,5 uur serieus gepraat in de lobby van het hotel. “It was nice” De groep wordt elke dag hechter en hechter, echt fijn!
We are family!!
Nationale Feestdag
Wie mijn foto’s al eens bekeken heeft, zal vast en zeker de militaire parade opgemerkt hebben. Vandaag was het een nationale feestdag dus gingen wij met de litouwse studenten de stad verkennen. Het was wel fijn. Vilnius is best een mooie stad als de zon schijnt. Als ze niet schijnt, heb je meteen de koude grauwe oostblokindruk.
Zonnige Nemo
Militaire parade
Ook vandaag werd er weer deftig op losgezeverd Soms ging het te ver Gelukkig beseft Asta dat het allemaal maar voor het lachen is en doet ze zelf ook haar best om niet onder te doen voor Driezel. Het levert vaak een bitsige engelse strijd op die afgesloten wordt met brede glimlachen langs beide zijden.
Smiling
Jumping bewust
Jumping onbewust
We gingen eten in de stad. De prijzen zijn hier ongelooflijk laag. Voor 6 euro konden we onszelf volproppen dat het geen naam had. Ik liet me niet kennen en at niet enkel mijn bestelling op maar hielp ook Draha en Asta met hun soep en hielp Asta met haar ijs-met-aardbeiendessert. Ze moest haar schamen want het was overheerlijk!
Asta's zonde: hmmm overheerlijk ijs met aardbeien
Morgen gaan we naar het parlement waar we een voorstelling moeten geven over ons schoolsysteem en ons land. Ongetwijfeld wordt dit weer een grappige tijd, zeker omdat de andere professoren erbij zullen zijn en deze ook best wel vol humor zitten. We gaan ook naar het geschiedkundig museum waar we al wandelend een overzicht zullen krijgen van het land.
Samenvatting van de laatste dagen? We zijn met ons gat in de boter gevallen. De accomodatie is geweldig: hotel, internet, de kamer wordt elke dag gekuist, nieuwe lakens, steeds genoeg eten,…. De activiteiten waren super: social dinner, tour of the city, visiting the university,… De groepsfeer is excellent: ok er zijn enkelingen maar er gaat geen seconde voorbij dat we geen plezier met elkaar maken en we zijn nog maar 3 dagen ver. Het weer kan beter. Het sneeuwt te weinig voor mijn beloofde sneeuwengels we wachten af We passeerden vandaag aan een licht besneeuwde helling. Ik vroeg toon zijn plasticzak maar uiteindelijk was het veel fijner om gewoon rechtop naar beneden te gaan, woehoeeeeee!
If you see me sliding - Ian McCulloh
Ow! Drie dagen praktisch constant engels spreken is verschrikkelijk. Ik denk ondertussen in het engels en dat doet echt vies. Ik dacht daarnet na over een probleem in België and I was talking to myself in english. Ook grappig is dat je het engels van de Litouwers overneemt en soms met een heus Oostblokaccent begint te praten. Het levert soms grappige taferelen op.
Ik heb het gevoel dat ik nog zoveel vergeet maar dat hoort erbij… Tot morgen
Oh ik ben op zoek naar een goed en grappig Litouws gedichtje. Liefst met de engelse vertaling, iemand een ideetje?
Ow voor stijn onze grootste fan uit België:
McDo
Picasa Foto’s
Hey
Straks zal ik extra verhalen posten, maar ik heb zonet al de foto’s eens online gezet. Het zijn niet alleen mijn foto’s maar soms ook foto’s van anderen die genomen zijn met 3, 4 verschillende camera’s (reflex, digitaal en gsm). Dussss….
http://picasaweb.google.be/dr.dries
Mika Häkkinen, Joe Dassin
Ow nog iets vergeten te vertellen. We weten niet hoe het komt maar we hebben tot nu toe amper goede trappen genomen. De trap in het hotel is werkelijk getuige van groot vakmanschap. Op elk verdiep is de trap anders zodat soms de trap zelf een trede te ver komt en dus 30 cm verder eindigt en geen enkele trap is gelijk in hoogte wat ervoor zorgde dat Toby, de Duitser, struikelde en nogal onhandig terechtkwam. We blijven zoeken.
We gingen ook even naar een groot shoppingcentrum. Ik las in een gids dat je zeker eens in het cafe op de bovenste verdieping moet gaan drinken omdat het een mooi uitzicht biedt over de stad. Aangezien dit tot 10 uur geopend is, zal ik waarschijnlijk eens proberen ‘s avonds langs te gaan. Uit gewoonte maakte ik een paar foto’s waardoor we al gauw wat last kregen van security omdat dit blijkbaar niet mocht. Alleen kwamen wij vanuit de parkeergarage…. Wat algauw weer hopen plezier opleverde met Asta.
Cathy en Asta
De social night was echt een topper. Ik vind Asta, onze studentengids zo grappig dat ik er vaak eens bijloop. Ze is zo de sterotype oostblokfiguur qua engels taalgebruik en ze we hebben vaak dezelfde humor. Hoe meer we elkaar kunnen plagen hoe beter. Daarnet herkende ze “Aux Champs-Elysées” (;) ja bol dacht aan u;)) toen ik voor de honderste keer vandaag begon te zingen (of te fluiten). “Yes I like French songs. Ow do you know other ones? Euh no” Wordt ongetwijfeld vervolgd
Dr. Gediminas Gaigalas, euh niet meteen weten , Paolo, Toby
Andrew en Daiva, litouwse medestudenten
Toon, Dries en Drahoslava (aka Dee)
Mika Häkkinen en een aardbeidrankje. Veel kleur, weinig smaak. Het was aangelengde grenadine. Mika Häkkinen schijnt trouwens een grote authoriteit te zijn op vlak van atoomfysica. Ik kan enkel zeggen dat ik met de jongen zitten grappen maken heb over Formule 1 en dat Toon er ons Belgische biervakmanschap aan uitgelegd heeft.
Grappig, terwijl ik mijn blog verder aanvul, ging Toon nog even naar een filmpje kijken. De jongen ligt hier ondertussen te slapen, met oorkes in en zijn laptop speelt er vrolijk op los. Wat het extra grappig maakt is het feit dat ik zelf de film hoor en zelf van schietscenes wordt de jongen niet wakker
Toon slaapkop 1
Toon slaapkop 2
Toon slaapkop 3
